Red Pitaya – SDR Transceiver

De Red Pitaya is ‘hot’.

Het raakt in de mode. Na de Apple computer kreeg je de Raspberry en Banana Pi en nu weer de Red Pitaya.

De pitaja (ook wel bekend als pitahaja of drakenvrucht) is de vrucht van verschillende cactus-soorten, vooral van de geslachten Hylocereus en Selenicereus. Deze planten komen van nature voor in Mexico, Midden-Amerika en Zuid-Amerika. Ook worden ze gekweekt in Zuidoost-Azië in landen als Indonesië, Maleisië, Vietnam, Thailand en het zuidoosten van China en Taiwan.

Er zijn drie soorten pitaja’s die op commerciële basis worden gekweekt voor hun vruchten:

  • Hylocereus undatus met wit vruchtvlees en een rozerode schil
  • Hylocereus polyrhizus met rood vruchtvlees en een rozerode schil
  • Selenicereus megalanthus met wit vruchtvlees en een gele schil

downloadDe pitaja’s met roze schil hebben relatief weinig aroma, dit komt doordat de vruchten over het algemeen te vroeg worden geoogst in de landen van herkomst en de vrucht niet narijpt zoals bijvoorbeeld bananen. De gele pitaja uit Colombia daarentegen smaakt altijd zoet, de smaak doet enigszins aan kiwi denken. De pitaja’s kunnen doorgesneden worden en worden uitgelepeld, ook kan de vrucht worden afgepeld en naar gelang worden gegeten. De zaden kunnen worden meegegeten. De zaden worden door velen juist geapprecieerd bij het nuttigen van de vrucht.

Bron: Wikipedia.

De Pitaya waar deze blog over gaat is echter iets heel anders. Niet eetbaar maar meetbaar.

Red Pitaya is an open source project developed around a reconfigurable measurement instrument in size of a credit card. It can replace many expensive laboratory measurement and control instruments.

The users can start using the applications available within the Bazaar free of charge marketplace. This can be achieved with a single click. At the same time they can view and modify the published source code in order to develop new applications and share their results with the community.

The Red Pitaya unit is a network attached device based on Linux operating system. It includes Radio Frequency signal acquisition and generation technologies, FPGA, Digital Signal Processing and CPU processing. Red Pitaya enables everyone to start using technologies, yesterday available only to advanced research laboratories and industry.

Bron: http://wiki.redpitaya.com/

Nou met die wetenschap zijn we meteen al een eind in de goede richting. Maar waarom is de Red Pitaya nu zo ‘hot’ bij de diverse radiozendamateurs in Nederland? Ik denk dat daar een paar oorzaken debet aan zijn:

  • Er is druk geprogrammeerd in de open source wereld om het Red Pitaya meetplatform ook geschikt te maken voor SDR (Software Defined Radio). Met dank aan Pavel Demin.
  • De Red Pitaya is in prijs gehalveerd. Volgens de  januari 2015 folder van Reichelt koste het bordje nog het 2 voudige van momenteel (eind 2015).
  • Verhitte discussies op 3630 kHz over de verschillende SDR oplossingen (FlexRadio (oud en nieuw), ANAN, HackRF, ELAD, ZEUS etc.).

en waarschijnlijk zijn er nog wel meer redenen. Ik werd echter getriggerd doordat Onno, PA0ONO al operationeel was met een Red Pitaya transceiver en tja als SDR man wilde ik niet achterblijven. Als één van de eerste gebruikers van de FLEX-1500 in Nederland en de promotor sinds 2006 van de diverse SDR ontvangers, wilde ik de Red Pitaya ook wel eens aan ‘de tand’ ( FPGA tand 🙂 ) voelen. Omdat ik uit ervaring weet dat Reichelt een snelle leverancier is, heb ik de Red Pitaya daar besteld en werd hij binnen 2 dagen al door UPS bezorgd. Compleet met behuizing.

Eigenlijk wilde ik in alle rust in de komende weken met mijn nieuw speeltje gaan experimenteren en één en ander gaan uitproberen. Maar zoals gewoonlijk, geen rust in de kont en meteen aan de slag. Eenvoud dient de mens dus hier de opsomming van wat je moet doen.
NB:Dit is een handleiding om meteen een volwaardige transceiver te installeren. Er zijn ook andere oplossingen mogelijk voor alleen ontvangst met de programma’s SDR# of HDSDR.

  • Zorg dat je een USB voeding (5Volt, 2A) hebt met micro USB connector
  • Koop een micro SD kaart met tenminste 4GB ruimte
  • Ga naar deze site: http://redpitaya.com/quick-start/
  • Download de Image en kopieer die naar de SD kaart met Win32 Disk Image
  • Volg de verdere instructies op de quick-start site.

Als je die helemaal doorlopen hebt en het MAC adres hebt ingevuld krijg je al het goed is de hieronder afgebeelde pagina op je browser te zien:
(misschien moet je nog een registratie uitvoeren en inloggen op de Red Pitaya.com site)

Afbeelding

Vervolgens druk je op start en wordt er verbinding gemaakt met je Red Pitaya. Je hoeft dus niet het IP adres in te voeren, maar je ziet het IP adres wel verschijnen in de URL balk van je browser. Handig om te onthouden want je kunt ook rechtstreeks naar de Red Pitaya ‘surfen’ dus zonder tussenkomst van de Red Pitaya.com website met inlog etc.

Afbeelding1

Hiermee ben je beland op de startpagina, zeg maar hoofdmenu, van je Red Pitaya. De volgende stap is om de SDR Transceiver applicatie te downloaden en deze aan te zetten. Klik op “Get more applications” en zoek naar:

Afbeelding2

Vervolgens klik je op “Install” om de applicatie te installeren op je Red Pitaya. Surf terug naar de homepage van je Red Pitaya en kies nu de geïnstalleerde “SDR transceiver compatible with HPSDR” applicatie zodat je de Red Pitaya activeert om te communiceren met een HPSDR programma op je computer. Vergeet niet op “Run” te klikken.

Afbeelding5

Je krijgt nu dit scherm te zien op je browser. Je moet dit scherm open laten staan zodat de applicatie op de Red Pitaya blijft draaien!!

Mijn hobby computer draait nog steeds op MS (Windows 10) en dus heb ik PowerSDR mRX PS gedownload. Je kunt de link vinden op de pagina van de Red Pitaya zoals je hem hierboven afgebeeld ziet. De installatie gaat heel makkelijk en het enige wat je moet doen is bij “Setup > General > Hardware Config” het juiste IP nummer ingeven van je Red Pitaya. Vervolgens druk je op POWER en ben je operationeel.

Afbeelding6

O ja, het is handig om een antenne aan te sluiten op IN 1 en een dummy load op OUT 1!!

Afbeelding8

OpenHPSDR lijkt zeer sterk op de FlexRadio PowerSDR die ik gebruikte bij de FLEX-1500, dus meteen vertrouwd en gemakkelijk in gebruik. De mogelijkheden zijn eindeloos inclusief een volledige 2e ontvanger. De versie van OpenHPSDR die ik gebruik is 3.3.6 van 16 november 2015. (Wel slordig dat sommige menuschermen het FlexRadio logo hebben!)

Zenden kan ook, alleen je hebt maar ca. 10dBm (10 mW) ter beschikking. Dus een eindtrap met gevoelige ingang en goede filtering is handig. De eerste testen met zenden zijn zeer goed overigens met mooie audio. Wel de microfoon op de pc aansluiten. Dus toch wel wat verschillen met de FLEX-1500, maar verder eigenlijk hetzelfde SDR concept.

Nu ik het over SDR concept heb, kom ik nog even terug op een van die argumenten waarom de Red Piaya zo ‘hot’ is: de discussies op 80 meter en het vergelijk tussen de diverse SDR apparatuur / oplossingen. Mijns inziens een vergelijk tussen appels en peren, om even in vruchten te blijven spreken. Bijvoorbeeld als je een Apple met een Raspberry Pi vergelijkt: ze zijn allebei geschikt om als computer gebruikt te worden, alleen zit er wel verschil in specificaties, prijs en mogelijkheden. Zo ook tussen bijvoorbeeld een FLEX-6000 serie transceiver en een Red Pitaya. Allebei kunnen ze als transceiver dienen voor de radiozendamateur, maar er is wel een belangrijk verschil als het gaat over ‘out of the box’. De FLEX is klaar voor gebruik, de Red Pitaya moet je zelf tot leven zien te brengen plus dat er nog de nodige extra hardware bijgebouwd moet worden om een volwaardige transceiver op de plank te hebben staan. En dan heb ik het nog niet over de technologische verschillen. De FLEX-6000 serie maakt gebruik van ontwikkelingen waarbij snelle hardware wordt toegepast om al op RF niveau signalen te bewerken. Een fantastische technologische vooruitgang die ons radioamateurs de mogelijkheid geeft om professionele signaalverwerking toe te passen in amateur transceivers nu en in de toekomst. De PC wordt alleen nog maar gebruikt voor bediening en niet meer voor signaalverwerking zoals wel het geval is in de Red Pitaya / OpenHPSDR combinatie.

Toch vind ik de Red Pitaya zeer interessant, temeer omdat het je de gelegenheid geeft om ‘zelf te bouwen’ en het past misschien ook wat makkelijker in het hobby budget. Voor € 235 heb je een meetplatform dat je ook nog eens als SDR transceiver kunt gebruiken. Vooral dit multifunctionele gebruik spreekt me aan waarbij je overigens niet bang moet zijn om met software te experimenteren. Wil je hem uitsluitend als transceiver gebruiken dan is zoals gezegd een eindtrap met low pass filter nodig en is ook handig om het geheel met koeling en al in een kastje in te bouwen. Je bent dan toch snel € 550 kwijt, bijna de prijs van een FLEX-1500 🙂 .

RP

Op verzoek een video waarbij ik OpenHPSDR demonstreer. Na het starten van de Red Pitaya door het laden van een URL met de browser start ik OpenHPSDR en draai wat over de lage banden. Ook demonstreer ik het gebruik van de 2e ontvanger. Ontvanger 1 is aangesloten op een ALA1530+ loop en ontvanger 2 op de G5RV.

Tot slot nog een paar nuttige linkjes om te starten met de Red Pitaya SDR transceiver:

over SDR concepten:

en over het OpenHPSDR project:

vy 73 de Johan, PA3ANG

 

 

 

onlinereceivers.net gaat stoppen

10 jaar streaming 24/7 is genoeg.

In het voorjaar van 2003 is het idee geboren. Op internet kwam ik eind 2002 een Amerikaanse website tegen waar een Ten-Tec RX320 kon worden afgestemd en met een media player kon naar het audio geluisterd worden. Een prachtige vondst en het leek me wel wat om dat ook te realiseren.

Op vrijwel hetzelfde moment kwam mijn zwager met het ontwerp van een Wideband Magnetisch Loop antenne. Ideaal om aan een RX320 te koppelen en daarmee kon hij zijn antenne testen en ik het internetexperiment verder uitvoeren. Daar kwam nog bij dat ik tegen een PCR100 ontvanger aanliep waarmee ik dus naast een HF ontvanger ook nog een VHF/UHF ontvangst op internet kon aanbieden.

De software voor de besturing van de PCR100 en RX320 werd door mijn zoon Tom in Java geschreven en de website maakte ik zelf in HTML en PHP. In de eerste jaren van het experiment zijn talloze verbeteringen aangebracht en werd steeds meer functionaliteit toegevoegd . Doordat ik voor mijn werk veelal in het buitenland zat was ik vaak ‘s avonds op mijn hotelkamer via internet aan het programmeren. Talloze verbeteringen en uittesten van de beste en snelste mogelijkheid om audio te streamen hebben me beziggehouden.

Als je bedenkt dat er een complete database is gebouwd om gebruikers te registreren, het afstemmen te loggen de shoutbox clean te houden plus dat er een paar ingewikkelde (althans vond ik) scripts moesten worden gebouwd om locktijd te kopen via de site kun je je voorstellen dat dat heel wat uren vrije tijd heeft gekost. Overigens heeft het nooit wat opgeleverd. De hosting en bandbreedte slokten de inkomsten volledig op. In de tussentijd ging de techniek verder en kwamen er ook andere initiatieven om frequentiespectrum aan te bieden via Internet.

Begin 2006 hebben we ontvangers ondergebracht op onlinereceivers.net. Tot die tijd waren de ontvangers bereikbaar via www.pa3ang.nl, een site die toen nog met de hand gebouwd was. Tegenwoordig is het een op wordpress templates gebouwde blog omgeving.

Vanaf 2009 is er geen spectaculaire nieuwbouw meer geweest en begon eigenlijk al een periode van stabilisatie en afbouw. Een opsomming van alle streams die er geweest zijn naast de RX320 en PCR100 in Zwolle:

  • RX320 in Boston
  • RX320 in New York
  • PCR1000 in Manilla
  • FT-817 in Zwolle
  • FT-817 in Pt-à-Celles (België)
  • RX320 in Pretoria  (onderdeel van het commerciële project)

Ook hebben we een verscheidenheid aan vaste streams gehad:

  • Flex-1500 WA5QPZ in Texas, US
  • D-STAR stream South Yorkshire, Engeland
  • D-STAR stream PI1DSA – REF017 A en later DCS007 B
  • Tetra stream, Amersfoort
  • 70 MHZ stream, Zwolle

en sinds begin 2013 zelfs een pagina met 5 vaste streams met lokale Nederlandse repeaters.

In de periode 2007 tot 2009 hebben we gewerkt aan onlinerecivers.org en onlinereceivers.biz. Zie hiervoor ook een ander blogje. Dit was een tijd waarin ik veel aan het programmeren was om geluidsopnamen via de site aan te bieden en om alle beschikbare Rhombic antennes (16 stuks) op een antennefarm in de buurt van Pretoria schakelbaar te maken via remote bedienbare coaxschakelaars. Ook real time geluid via Skype hoorden erbij en klantspecifieke webpagina’s. Een leerzame periode, maar de internet technologie ging met rasse schreden vooruit en ik kon het eerlijk gezegd allemaal niet meer bijhouden. (af en toe moet je ook nog werken)

De grootste vernieuwing, naast onbegrensde bandbreedte, is de geboorte van websdr. Op dezelfde Universiteit als waar Tom (mijn Java programmerende zoon) studeerde is het uitgedacht en in feite is het de ultieme methode van onlinereceivers.

Ondanks die ontwikkelingen heb ik onlinereceivers.net in de lucht gehouden. De .org en .biz sites werden weer gesloten en de activiteiten gestaakt. Op .net waren ondertussen google-ads verschenen waarvan een deel werd gedoneerd aan de MAF en aan Groot Nieuws Radio. Gedurende de hoogtijdagen hadden we 300 bezoekers per dag en kreeg ik klachten van mijn hoster. Ik moest toen een aantal database scripts verbeteren en mijn hostingplan opschroeven. Allemaal verleden tijd, want het aantal bezoekers nam af en ook verdwenen een aantal ontvangers en vaste streams.

Door de loop der jaren heb ik uitsluitend positieve reacties gehad. Door de site zijn mensen weer aan de hobby begonnen, werd interesse gewekt voor radio ontvangst en zelfs de NASA maakte gebruik van de PCR100 om de ARISS contacten te volgen. In de tijd dat de politie nog analoog was zijn vele uren luisterplezier doorgebracht op de PCR100. (het blogje daarover en hier.)

Een paar blogjes over de onlinereceivers door de jaren heen.

en niet te vergeten de demo ontvangers die je nog steeds deels hier kunt bekijken.

Eigenlijk 10 jaar aan het klussen, spelen en perfectioneren van website, ontvangst en beheer. Tja en dan komt een moment dat je het los wil laten. Moderne en betere techniek is wel heel nadrukkelijk aanwezig. Betere website templates  (onlinereceivers is volledig met de hand gebouwd), grotere variatie en streaming (webbrowsers, pc, netbook, android etc.) en het enorme potentieel aan websdr locaties geven mij de geruststelling dat er alternatieven zijn voor mijn vaste bezoekers.

In de loop van de jaren zijn er vriendschappen ontstaan via onlinereceivers en de spin-off zie je terug op teamspeak.

Ik wil iedereen bedanken die mij de support door de jaren heeft gegeven. Ik weet nog niet wanneer de stekker eruit gaat maar dat zal toch binnenkort zijn.

vy 73 de Johan, PA3ANG

HamSphere, Virtuele Radio

Virtuele Radio = Virtueel Radiozendamateurisme?

Al een behoorlijke tijd geleden (december 2009) heb ik een blogje gemaakt over QsoNet (zie blog). Deze virtuele Transceiver geeft een hoop mensen voldoening. Ik ben een jaartje ‘lid’ geweest, maar ben er niet veel qrv mee geweest.

Sinds 2008 is Kelly Lindman, thans 5B4AIt maar van origine een Zweed gestart met HamSphere. Daarvoor was hij de eigenaar van JavaRadio / Global Tuners een inspiratie van mijn eigen onlinereceivers.net en ik was regelmatig in contact met Kelly. Ook toen hij stopte met Gloabel Tuners en starte met HamSphere was ik één van de beta testers. Echter kort daarna ben ik hem uit het oog verloren.

Nu ruim 4 jaar laten blijkt dat zijn creatie al in de 3e release wordt gepresenteerd en ik moet zeggen het ziet er allemaal professioneel uit.

De software op de PC is een volledige java client en maakt gebruik van de cloud (servers op diverse plaatsen). De layout lijkt op een Transceiver en de banden komen overeen met de HAM banden. Verder is het natuurlijk gewoon een VoIP oplossing waarbij er kunstmatig ruis en storing wordt toegevoegd.

Echter….. het heeft wel wat. Het lijkt alsof je met een kortegolf Transceiver zit te werken en de mensen die je kunt ontmoeten hebben vaak eenzelfde ‘radio’ achtergrond. Het is zeg maar een plek voor ontmoeting en communicatie. Grappig overigens is dat je er een pilup tegen kunt komen en bandpolitie. Dus niks nieuws in vergelijk met het ‘echte werk’.

Er is een trial periode en je kunt lid worden voor EUR 30/jaar. Niet duur en niet goedkoop. Ach voor Kelly een mooie bron van inkomsten en voor de ‘communicatie’ amateur een extra mogelijkheid naast QsoNet, Echolink en Teamspeak.

 

DVRPTR-1 met Kenwood TM-V71

Ultieme opstelling !?

Er zijn momenteel enorm veel discussies gaande op de diverse D-STAR reflectors, repeaters en frequenties over de zelfbouwmogelijkheden. Nodes, modems, AMBE printjes, Rasberry Pi, UP4DAR, DVRPTR-2 en noem maar op. En inderdaad we zijn (eindelijk) in een tijddomein gekomen dat D-STAR niet meer voorbehouden is aan bezitters van Icom apparatuur. Je kunt nu ook zonder 9100, ID31, E880, 2820, E92D of noem maar op, actief worden in de digitale mode D-STAR. Hieronder zie je mijn huidige configuratie bestaande uit een analoge set met 9k6 mogelijkheden  samen met een DVRPTR-1 modem (zie ook blog en blog en blog). Hmmm… ik schrijf wel vaak over dit Duitse DV product :).

Actief met D-STAR op de linker radio en luisterend naar het Coversity netwerk op de rechter radio (ja het kan ook andersom, is misschien wel zo logisch :)). Een super opstelling lijkt me. Er wordt namelijk nogal gemopperd over het feit dat er stations ‘op de frequentie zitten’  die niet eens een RF signaal in de lucht zetten. Dat is niet echt op z’n zendamateurs. Ja, dat zijn de dongle gebruikers en ja als ik op mijn hotelkamer zit gebruik ik de DVRPTR ook als dongle. Nou en! Is het niet zo dat wij radioamateurs experimenteren en communiceren.  Enfin, in de configuratie zoals op de foto is afgebeeld, wordt de DVRPTR ‘stand-alone’ gebruikt. Er is geen PC aangesloten en ik heb een RF verbinding met het D-STAR netwerk via PI1MEP. De parameters zijn opgeslagen in de DVRPTR en er is alleen een externe voeding nodig omdat de USB niet is aangesloten. Overigens is dit nog steeds de goedkoopste DV configuratie en er zijn geluiden in de wandelgangen dat de DVRPTR-1 weer gemaakt / verkocht gaat worden. Hou dus de website dvrptr.de in de gaten.

Als D-STAR man van het eerste uur is mijn enige D-STAR set thans nog een ID-31 en dus het DVRPTR-1 modem dat in meerder configuraties gebruikt kan worden. De rode dongle, blauwe dongle, E92D en E880 hebben allemaal een nieuwe eigenaar gevonden. Het Satoshi modem (zie blog) is naar Zuid Limburg gestuurd en ook PI1MEP is voorzien van een DVRPTR modem met Jonathan Software (zie blog).

O ja, D-STAR duur? Nee dus, want de hele DVRPTR configuratie (modem print, kastje, AMBE print, display en telemike) heeft mij ca. EUR 150,- gekost en de 2e hands ID-31 EUR 225,-

 

 

Ten-Tec R4020 2 Band CW Trx

Na de Elecraft KX1 nu een Ten-Tec R4020 CW only QRP Transceiver.

Eind vorig jaar heb ik het Elecraft tijdperk weer afgesloten en dus was ook de KX1 verkocht had aan een enthousiaste CW amateur. Met de TS590 thuis en voor het portabele werk de FT817, ben ik goed voorzien.

Echter de laatste tijd is er een groeiende belangstelling voor KX1 look alike toestellen op de diverse fora te bespeuren. De Ten-Tec R4020 en R4030 zijn hiervan een voorbeeld. De Ten-Tec toestellen zijn een Chinees product (ook al weer) en onder de naam HB-1A via eBay te koop bij de ontwerper en bouwer geweest voordat Ten-Tec de exclusieve rechten kocht. Na een eenvoudige refurbish zijn er nu 2 versies te koop voor $249,95. Met de $/€ koers van midden mei 2011 dus slechts €204! inclusief de verzendkosten van $43. Hou wel rekening met de BTW en invoerrechten van de NL Douane. In totaal kom je op €260. Niet duur als je het vergelijkt met min of meer vergelijkbare toestellen zoals de KX1, de PFR3 of de nieuwe MFJ9200.

Ten-Tec R4020 met Palm Mini Paddle  en Sennheiser oortelefoon.

De unit wordt vanuit het Ten-Tec magazijn in Tennessee geleverd aan Nederlandse klanten en het pakket was binnen een week in huis.

Allereerst de batterijhouders en de plakvoetjes uit de unit halen. De plakvoeten kunnen onder de unit en morgen gaan we de batterijen wel organiseren. Nu eerst de nog aanwezige Palm Mini Paddle een headset een antenne en een 13.8V voeding aansluiten en dan de power schakelaar omzetten.

Op 20 meter zijn harde signalen te horen en er geeft iemand CQ. Snel de keyer op de juiste snelheid zetten, aanroepen en ja hoor de eerste verbinding is gemaakt. Kijk dat is nog eens simpel. En ik moet zeggen de R4020 is makkelijker in afstemmen en veranderen van band is een fluitje van een cent door gebruik te maken van de geheugens. Snel even naar de vakantieronde van Ben luisteren want in phone zenden kan niet, maar het toestel heeft wel LSB en USB aan boord met instelbare bandbreedte. Echt mooi.

De volgende dag aan de gang met de batterijen. Dit heb ik ervan gemaakt. Je mag dus zelf even wat knutselen met de soldeerbout en met de Lithium batterijen die ik nog op voorraad had liggen moeten we wel een tijdje vooruit kunnen met vooral luisteren.

Met de batterijen geplaatst wordt het wel krap in de behuizing.

De R4020 is iets groter dan de KX1 maar wel behoorlijk wat zwaarder. Inclusief batterijen weegt hij 600 gram. Daarentegen ziet de transceiver er solider uit. Met de 4 rode knoppen is de bediening simpel. Het blijft altijd duidelijk wat je doet. De afstemknop is niet ‘weerstandsloos’. Je voelt klikjes en dat geeft mogelijkheden tijdens mobielen.  Je set kan niet zomaar van frequentie verlopen. Op YouTube kun je een mooi filmpje vinden  http://youtu.be/jbuosydEMak

Wat valt op: de ontvanger is erg gevoelig en de AGC heeft het druk bij harde signalen. Als je break-in werkt hoor je bij sterke signalen (en dus sterke AGC werking) een beetje hissig geluid bij het overschakelen op ontvangst. Als je de ATT (verzwakker) inschakelt is dat overigens helemaal weg.

Wat valt nog meer op: de set heeft een display. Hierdoor heb je de frequentie volledig in beeld en tevens  de batterij spanning en de S / Power meter. Een verbetering t.o.v. de KX1. Ook heb je 20 makkelijk oproepbare geheugenkanalen die snel te programmeren zijn en je kunt daarbij telkens de MEM settings in het VFO kopiëren.  Er zit dus geen bandschakelaar op. De ontvanger is doorlopend van 5 tot 16 MHz en zenden is beperkt tot de 40 en 20 meter band (niet alleen het CW gedeelte). Ik vind de User Interface van de R4020 dus makkelijker dan die de KX1, waar ik nog wel eens de weg kwijt was of op een (de juiste) knop moest drukken om de frequentie te weten.

Ook is de automatische CQ gever een leuke toevoeging. Al met al weer een leuk speeltje voor de zomervakantie en in mijn geval voor de avonden in het hotel, want mijn project in Beieren zal nog een paar maanden doorlopen. De Buddistick ligt al in de auto. Nu nog even een transportmiddel zoeken voor de R4020.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Niet helemaal scherp, een blik in het inwendige van de R4020.

Voor meer informatie surf naar Ten-Tec of naar de speciale Yahoo group op yahoo.com/group/TenTecR40Serie. En hier nog een mooie review (pdf file) uit QST.

En…. meer plezier met QRP! en CW!